Elf: Heee mop, kom zo even ‘n bakkie doen ja? Ben in de buurt… :-) 

Juul: Oh ja, heel goed idee dit! Zet de koffie vast aan.

Elf: Top, zie je zo! Camera meenemen?

Juul: JA!

Elf: Okiii, tot zo! <3

Zo gaat het al jaren bij ons. En helemaal sinds ik mijn eigen fotografie bedrijf heb, komen dit soort appjes regelmatig voorbij in onze chat. Helemaal leuk natuurlijk, ik kan me ook geen betere vriendin voorstellen dan Juul. En dat is niet omdat ze (als ik weer een tof idee heb) altijd klaarstaat om voor mijn lens te poseren... al ben ik daar wel heel blij mee haha.

Als ik een half uur later met mijn autosleutels, lippenbalsem en camera in mijn hand bij Juul voor de deur sta, besef ik me hoeveel geluk ik eigenlijk heb met dit werk. Koffietjes drinken met mijn beste vriendin en tegelijkertijd haar pracht buik fotograferen. Want ja… ik word voor de eerste keer tante. En dat moet natuurlijk gelijk vastgelegd worden. Ik stond er nooit zo bij stil hoe bijzonder het is dat er een klein wondertje in je groeit. Het voelde altijd als heel ‘gewoon’ als iemand dit nieuwtje kwam vertellen. Terwijl we hierover kletsen, verbouwen we het halve huis voor de perfecte shots. Heerlijk dat ik bij dit soort “eigen werk” shoots even mijn creativiteit kan laten lopen. Een uurtje later sta ik weer buiten. Bijgekletst en met volle SD kaartjes. Wat een heerlijk begin om de dag zo te starten. Onderweg app ik Juul nog even dat ik trots op haar ben en super benieuwd ben naar de beelden. 

Thuis plof ik met een kop koffie achter mijn laptop en zodra ik mijn SD-kaartjes inlees, moet ik even lachen. Hoe hebben we in zo'n korte tijd weer zóveel beelden gemaakt. Elke keer verbaast het me opnieuw. Terwijl ik door de foto's heen scroll, maakt mijn hart een sprongetje. Wat een toffe platen! Ik kan nu al niet wachten om te gaan editten.

Het zachte gezoem van mijn telefoon haalt me uit mijn dromen. Half slaperig reikt mijn hand ernaar, mijn ogen dichtgeknepen tegen het felle licht. Het is vrijdagochtend, wie gaat mij zo vroeg appen… En nog voor ik mijn whatsapp open, verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Juul. Ik wist het gewoon. “Lieve tante Elf! Ik ben geboren en ik heet Roos. Alles gaat gelukkig goed, alleen mama en ik zijn nog wel erg moe!" Mijn vingers trillen een beetje terwijl ik het bericht nog eens lees. Juul is mama geworden. EINDELIJK is ze daar. Ik stuur snel een appje terug, met tranen van blijdschap in mijn ogen: “Ik wist dit he, ik wist gewoon dat ze geboren ging worden… hoe voel je je?" Een dag later sta ik weer met mijn autosleutels, lippenbalsem en camera in mijn hand voor de deur. Dit keer om Roosje voor de eerste keer te knuffelen en fotograferen. Zodra ik haar zie, valt alles van me af; hier is ze dan, echt. Het gevoel dat door me heen gaat, is niet te beschrijven. Twee mensen die zo belangrijk voor me zijn, hebben zo’n klein minimensje op de wereld gezet. Ze is zo klein, kwetsbaar, perfect… en ineens voel ik me een beetje stil. Onderweg naar huis probeer ik te omschrijven hoe ik me voel, maar het lukt me niet. Misschien is dat juist wat me zo is bijgebleven. Niet elk gevoel hoeft verklaard of beschreven te worden. Sommige gevoelens bestaan gewoon, en nemen je volledig in beslag. 

Ik merk dat ik helemaal afdwaal van het onderwerp. Deze blog moest immers gaan over toegankelijke fotoshoots. Het idee om dit soort fotoshoots aan te bieden ontstond tijdens de korte fotomomentjes met Juul. Het zette me aan het denken: waarom zou een fotoshoot altijd groot, lang of spannend moeten zijn? Wat als 30 minuten al genoeg is om de beelden te maken die echt bij jou passen? In deze tijd begrijp ik maar al te goed dat het voor velen niet haalbaar is om elk jaar een uitgebreide fotoshoot te boeken. Daarom bedacht ik het concept van 30 minuten-shoots. Korte, betaalbare, ontspannen shoots die voor iedereen haalbaar zijn.

Ik hoop dat ik je geïnspireerd heb met mijn blog en vertel je graag binnenkort meer over mijn nieuwe concept.

Liefs, Elvíra